Aktualności

Cztery tygodnie Wielkopostne

Pierwsze cztery tygodnie postne w Liturgicznym języku noszą nazwę Quadragesima — Czterdziestnica, gdyż pierwsza niedziela wypada w czwartym dziesiątku dni przed Wielkanocą. I oficjum brewiarzowe tego okresu, i teksty mszalne miały na względzie trzy grupy osób: pokutujących publicznie, gotujących się do chrztu i ogól wiernych. Treść modlitw i czytań skierowana jest ku temu, aby wszyscy nauczyli się szczerze pokutować za grzechy popełnione, zachęcili się do prawdziwej poprawy życia, do "żywienia ducha pobożnoi do jak najgodniejszegści o przyjmowania komunii świętej. Do tego samego celu dąży Kościół i obecnie; dlatego zachęca do dokładnego wniknięcia w sumienie, aby po odbyciu spowiedzi i przyjęciu komunii świętej nastąpiła poprawa życia.

 

 

Pierwsze cztery tygodnie postne w Liturgicznym jezyku noszą nazwę Quadragesima — Czterdziestnica, gdyż pierwsza niedziela wypada w czwartym dziesiątku dni przed Wielkanocą. I oficjum brewiarzowe tego okresu, i teksty mszalne miały na względzie trzy grupy osób: pokutujących publicznie, gotujących się do chrztu i ogól wiernych. Treść modlitw i czytań skierowana jest ku temu, aby wszyscy nauczyli się szczerze pokutować za grzechy popełnione, zachęcili sie do prawdziwej poprawy życia, do "żywienia ducha pobożności i do jak najgodniejszego przyjmowania komunii świętej. Do tego samego celu dąży Kościół i obecnie; dlatego zachęca do dokładnego wniknięcia w sumienie, aby po odbyciu spowiedzi i przyjęciu komunii świętej nastąpiła poprawa życia.

Niedziele wielkopostne.

W każdą z czterech niedziel postnych papieże odprawiali stacyjne nabożeństwo w którymś z większych kościołów patriarchalnych. Chciał i chce dotąd Kościół skierować uwagę wiernych wyłącznie na te myśli, które poddaje we mszach postnych; dlatego w niedziele wiełkoposlne nie wolno obchodzić żadnych świąt. Teksty mszy niedzielnych mają na uwadze nie tyle pokutników, ile ogół wiernych.
Msza pierwszej niedzieli wskazuje (Introit), że drogi do szczęścia ma człowiek szukać u Boga; przypominając post Pana Jezusa (ewang.) i odepchnięcie przezeń szatana, wzywa, by każdy wzorem Zbawiciela wziął rozbrat ze złem, by przez dobre uczynki okazał się sługą Bożym (Lekc.).
W niedzielę druga opowiadanie (Ewang.) o przemienieniu Pana Jezusa wskazuje, że chwała w niebie czeka uczniów Chrystusowych, ale istotnym warunkiem jej otrzymania jest poskramianie swoich słabości i dążenie do postępu w cnocie (Lekc.) przy pomocy miłosiernego Boga (Intr.).
W trzecią niedzielę słowy Chrystusa (Ewang.) Kościół przestrzega, by nie wracać do grzechu, lecz trwać przy Zbawicielu: kto stał się dzięki łasce Boskiej synem światłości, niech zawsze w niej chodzi (Lekc.).
W czwartą niedzielę Lekcja mszalna uczy, że wypadki z życia rodzinnego Abrahama były rzeczowym proroctwem, że Izaak był przedstawicielem uczniów Chrystusowych, którzy jako dzieci Boże z miłości służyć Bogu winni. Wspomnienie o rozmnożeniu chleba uprzytamnia, że od Chrystusa mamy inny Chleb, którym sycić się winna dusza wiernych.

"Zarys Liturgiki", ks. J. Michalak, Płock 1939